Palestijnen dromen ook van vrede

Dit is een bijdrage van Ali Shaa’ban, met zijn toestemming gepubliceerd, in een Nederlandstalige vertaling.

Ali Shaa’ban, zoals hij zich zelf noemt, een trotse Arabische Israëli.

Vreemd dat weinig mensen zich realiseren dat er in Israël 2 miljoen Arabieren of Palestijnen wonen, met dezelfde rechten en plichten als de andere Israeli’s: joden, christenen en Druzen, en die niet in oorlog, maar in vrede leven (en niet onderdrukt, of in apartheid leven zoals sommige media de wereld willen wijsmaken). Maar daarover later meer.

Laten we luisteren naar wat vertelt over zichzelf en zijn boodschap aan ‘aan de Arabische wereld en iedereen die de waarheid wil weten vanuit een zuiver perspectief, ver van de valse geruchten die vandaag de dag over de wereld verspreid worden‘. Daarna vertelt hij over zijn droom voor de toekomst van twee kinderen, zijn eigen Palestijnse kind en het Joodse kind.

Hallo, ik ben Ali

Deze pagina is mijn getuigenis aan de wereld over mijn leven in de staat Israël en mijn ervaringen met het Joodse volk. Dit is een getuigenis uit de eerste hand vanuit het centrum van de gebeurtenissen, gericht aan de Arabische wereld en iedereen die de waarheid wil weten vanuit een zuiver perspectief, ver van de valse geruchten die vandaag de dag over de wereld verspreid worden.

Door mijn leven onder Joden en door vele jaren met hen samen te leven, ontdekte ik dat zij een volk zijn met geschiedenis en wortels, een volk met cultuur en waarden, dat een droom met zich meedraagt die niet uit het niets is ontstaan.
En net als alle andere mensen in de wereld hebben ze zowel positieve als negatieve aspecten, en het zijn niet allemaal engelen.
Maar ik heb met mijn eigen ogen gezien hoe ze hun leven opbouwen, hoe ze van hun land houden en hoe ze ondanks alle uitdagingen vasthouden aan hun identiteit.
Het belangrijkste is dat ik hun menselijkheid heb gezien, het respect dat ze anderen tonen en hun oprechte verlangen om in vrede te leven.

Vanuit mijn perspectief dragen wij Arabieren in Israël vandaag een zware verantwoordelijkheid.
Wij zijn getuigen van de waarheid. Wij zien de realiteit zonder media en politieke ophitsing, en we begrijpen dat de Joden geen vijanden zijn.
Ze zijn een volk dat is teruggekeerd naar hun land, een volk dat het verdient om in vrede en veiligheid te leven in hun historische thuisland Israël.

Mijn boodschap via deze pagina is duidelijk:

De tijd is gekomen om de barrière van onwetendheid en haat te doorbreken. De tijd is gekomen om de waarheid te spreken, ook al is die moeilijk. De tijd is gekomen om het recht van het Joodse volk om terug te keren naar hun land te erkennen en om samen te streven naar een toekomst gebaseerd op respect en coëxistentie.
Ik roep elke Arabier in Israël op om een getuige van de waarheid te zijn, om deze boodschap te ondersteunen, om hun ervaringen te delen en om te helpen het bewustzijn van deze verborgen waarheid in de wereld te vergroten.
Omdat het vandaag de dag niet alleen onze verantwoordelijkheid is om de waarheid te kennen, maar ook om die met de hele wereld te delen.

Salaam.

Het verhaal van twee kinderen.

“In het hart van een land waar identiteiten en geschiedenissen elkaar kruisen, worden Palestijnse en Joodse kinderen geboren te midden van een zware erfenis van conflicten, maar delen ze de onschuld van de kindertijd en de hoop op de toekomst. Dit artikel verkent het verschil tussen hun respectievelijke realiteiten, tussen muren en barrières aan de ene kant, en veiligheid en angst aan de andere kant, met een filosofische blik die verder gaat dan traditionele verhalen, met de vraag: kunnen deze twee kinderen op een dag een symbool van vrede zijn in plaats van een verlengstuk van conflict?

Je kan Ali Shaa’ban volgen op …

Instagram: https://www.instagram.com/ali.shaa.ban/
of op X : @AliShaaban7319
of op Tiktok: https://www.tiktok.com/@ali.shaaban.1984

“voor meer educatieve informatie die licht werpt op de Joodse geschiedenis, het recht op terugkeer naar het Land van Israël, en de mogelijkheden van dialoog en coëxistentie vanuit een realistisch en humanitair perspectief.”